പാലാ നഗരത്തിലൂടെയുള്ള സായാഹ്ന സവാരിക്കിടെയിലാണ് ഈ ബോര്‍ഡ്‌ കണ്ടത്.പലവട്ടം പലയിടങ്ങളില്‍ കണ്ട അതെ വാക്കുകള്‍.എന്തോ ഇന്ന് അത് കുറച്ച് ചിന്തകള്‍ അവശേഷിപ്പിച്ചു..
ശരിക്കും എന്താണ് ഭിക്ഷാടനം.വര്‍ഷാവര്‍ഷം വാര്‍ഷികപ്പിരിവിനായി ഇടവകകളില്‍ നിന്നും കൊടുത്തു വിടുന്ന കവറുകള്‍ അല്ല അത്,വരുമാനത്തിന് അനുപാതമായി ഉള്ള സംഭാവനകളും അല്ല.അതൊരു യാചാനയാണ്‌.ഒരു മുട്ടായിക്ക് പോലും ഉപകരിക്കാനിടയില്ലാത്ത,അല്ലെങ്കില്‍ മേശവിരിപ്പിനടിയില്‍ സുഖംനിദ്രപ്രാപിക്കനിടയുള്ള ഒരു ചെറുനാണയത്തുട്ടിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരു കൈ നീട്ടലാണ്. ഒരുവന്‍റെ ഹൃദയ വിശാലതയ്ക്ക് മാത്രം അനുപാതമായി ഒരു സഹാജീവിക്ക് നാം നല്‍കുന്ന ഒരു പങ്ക്.ഒരുപക്ഷേ ദൈവത്തിന്‍റെ മാത്രം കണക്കുപുസ്തകത്തില്‍ ഇടം നേടുന്ന ഒരു സംഭാവന.അത് നിരോധിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?.
നാം എന്തിനു ആരാധനാലയങ്ങളില്‍ പോകുന്നു.കനത്ത പോക്കറ്റും ആയി പള്ളിയിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും നമ്മെ അലട്ടുന്നത് കുറെ ഇല്ലായ്മകളാണ് ,കുറേ ദാരിദ്ര്യം ആണ്.സ്നേഹത്തിന്‍റെ,അനുകമ്പയുടെ,കരുണയുടെ.അദ്ധ്വാനിക്കാന്‍ കഴിവില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യന് ഒരു സഹായം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ,ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം കാണുമ്പോള്‍,കണക്കുകളില്‍ ഒതുങ്ങാതതെന്തോ നമ്മളും നേടുന്നു.അതിന്‍റെ നൂറ് ഇരട്ടി സമ്പാദിക്കുമ്പോള്‍ നേടാത്ത എന്തോ. അത് നിരോധിക്കുന്നതെന്തിനു ?.
ഒരാഴ്ചയ്കുള്ള ഭക്ഷണസാധനങ്ങള്‍ സ്റ്റോര്‍ മുറിയില്‍ സൂക്ഷിചിട്ട് "അന്നന്ന് വേണ്ടിയുള്ള ആഹാരം ഞങ്ങള്‍ക്ക് തരേണമേ " എന്ന് പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന നമ്മള്‍ അന്നന്ന് വേണ്ടിയുള്ള ആഹാരം യാചിക്കുന്നവനെ നിരോധികുന്നതെന്തിന്?
പിന്നെ ഭിക്ഷാടനം ഉയര്‍ത്തുന്ന പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ ആണെങ്കില്‍ സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കുള്ള പാത വളരെ ഇടുങ്ങിയതാണ്,നമ്മുടെ ശീതീകരിച്ച കപ്പേളകളും ആനവാതിലുകളും ഇടുങ്ങിയതല്ല താനും ...
