അവളുടെ പ്രണയം എന്നില്‍ ഒരു കത്തി കരുതിവച്ചു
എന്‍റെ മാലാഖയെ ഒരുനേരമെങ്കിലും കവര്‍ന്ന അവനിലേക്ക് അത് മുനചേര്‍ത്ത് വച്ചു
അരക്ഷിതാവസ്ഥയില്‍ അവളെ ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കുമ്പോഴും പുറകിലൊരു നിഴല്‍ തേടി ..
എനിക്കെന്നെ മാറ്റാതെ വയ്യ
കായ്കില്ലെന്നു ഉറപ്പുള്ള ചില്ലകള്‍ കൊത്താതെ വയ്യ ..
വിശുദ്ധിയുടെ സാക്ഷ്യപത്രങ്ങള്‍ക്കായ് നീളുന്ന പൌരുഷ്യത്തിന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യകരങ്ങള്‍ കൊത്തി
ഇന്നലെകളുടെ ഇരുളിലേക്ക് നീളുന്ന കണ്മുനകളില്‍ കുത്തി
എന്നിട്ടും വയ്യ ...
സ്നേഹിക്കനാവുന്നില്ല .....
ഈ കത്തിമുനയില്‍ ഒരു പനിനീര്‍ വിരിയും വരെ
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു തുള്ളി നിണമായി അവന്‍ ഇതില്‍ നിറം ചാര്‍ത്തും വരെ ..
അതുവരെ പ്രണയിക്കാം
എന്നിലെ എല്ലാ അല്പ്പത്തങ്ങളോടും കൂടെ പ്രണയിക്കാം ..
ഒരു പക്ഷേ മരണം വരേയ്ക്കും....
sneham agrahikunavarkalla bhagiyam ullavarkea kettu ....pranyathintea nombaragal oru panineer poovayi verinu engil athilea ethalukal kozhinu veezhuvolam hridayathil sookshiku ..orupakshea jeevitham kalachakrathinothu velayadumbol enathea nombaragal nalathea madhuramayi mariyekam ....
ReplyDeleteKollaam Joyal..nannayi ezhuthunnu, kurachu time koode thaa, enikithinde aazhangalileekkirangy chennu comment iduvaan......ktto, alppm thiraakaayi poyi, sure aayitum, i will commnt on ur posts...Good writing aanu JOyl...:) congrts !
ReplyDelete