ഏകനായിരിക്കുക എന്നത് ഒരേ സമയം അതി ലളിതവും ഉള്ളിന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു പോരാട്ടവും ആക്കുന്നു
..കുറ്റബോധം ചിലപ്പോളെങ്കിലും ആ അതിസുന്ദര യാത്രയില്‍ ഒരു ഇന്ധനമായി ഭവിക്കും . സ്നേഹത്തിന്‍റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും അതിര്‍വരമ്പുകളില്‍ എവിടെയോ കല്ലിച്ചു കിടക്കുന്ന ആ കുറ്റബോധത്തില്‍ കൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന നഷ്ടക്കണക്കുകള്‍ ഒരു കാലം വരേയ്ക്കും വേദനയും പിന്നീട് നാളേയ്ക്ക് നയിക്കുന്ന വഴിവിളക്കുകളും ആകും .ഒരു തുണയില്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ എപ്പോഴും വന്നുകൂടുന്ന മ്ലാനമുഖമല്ല ഏകാന്തത . ലൗകീകമായതോന്നും നമ്മെ അലട്ടാത്ത ഭൂതകാലത്തിന്റെ തെറ്റുകള്‍ മനസാക്ഷിയോടു ഏറ്റുപറഞ്ഞു ഭാവിയില്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ഒരു പ്രായശ്ചിത്തമായി കണ്ടു ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ പാകപെട്ട മനസ്സിന്റെ ലളിത സുന്ദരമായ ഒരു ശാന്തിയുമുണ്ട് ഏകാന്തതയില്‍ .
.പഴിചാരലുകളും വിഴുപ്പലക്കലുകളും ഇല്ലാതെ അവസാനിക്കുന്ന ഓരോ ബന്ധങ്ങളിലും ആണ്ടുകളുടെയോ പതിറ്റാണ്ടുകളുടെയോ മറുകരയില്‍ തെറ്റുകള്‍ക്ക് പരിഹാരം ചെയ്യാന്‍ ഒരു ഗംഗാ തീരo ബാക്കിയാവുന്നുണ്ട് .അതിശൈത്യത്തിലും എരിയുന്ന കനലെന്നോ മേടചൂടിലും കുളിരേകുന്ന മഞ്ഞു കണമെന്നോ പറയാവുന്ന നാളുകളും ..പ്രണയങ്ങള്‍ എന്നും കയറ്റിറക്കങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയാണ് ഏകാന്തത എന്നത് നാം എത്തിച്ചേരുന്ന ശാന്തിയുടെ സമതലമാണ് .അത് വിശ്വാസത്തിന്റെ കാറ്റടിക്കുന്ന തീരമാണ് .കയറ്റങ്ങളുടെ ആവേശമോ ഇറക്കങ്ങളുടെ വ്യാകുലതകാളോ അലട്ടാത്ത അല്ലെങ്കില്‍ ഭ്രമിപ്പിക്കാത്ത ഒരു ശാന്തി തീരം .ചുറ്റും പോട്ടിമുളയ്ക്കുന്നതും വാടി കൊഴിയുന്നതും നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ഏകാന്തത ..
..കുറ്റബോധം ചിലപ്പോളെങ്കിലും ആ അതിസുന്ദര യാത്രയില്‍ ഒരു ഇന്ധനമായി ഭവിക്കും . സ്നേഹത്തിന്‍റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും അതിര്‍വരമ്പുകളില്‍ എവിടെയോ കല്ലിച്ചു കിടക്കുന്ന ആ കുറ്റബോധത്തില്‍ കൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന നഷ്ടക്കണക്കുകള്‍ ഒരു കാലം വരേയ്ക്കും വേദനയും പിന്നീട് നാളേയ്ക്ക് നയിക്കുന്ന വഴിവിളക്കുകളും ആകും .ഒരു തുണയില്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ എപ്പോഴും വന്നുകൂടുന്ന മ്ലാനമുഖമല്ല ഏകാന്തത . ലൗകീകമായതോന്നും നമ്മെ അലട്ടാത്ത ഭൂതകാലത്തിന്റെ തെറ്റുകള്‍ മനസാക്ഷിയോടു ഏറ്റുപറഞ്ഞു ഭാവിയില്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ഒരു പ്രായശ്ചിത്തമായി കണ്ടു ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ പാകപെട്ട മനസ്സിന്റെ ലളിത സുന്ദരമായ ഒരു ശാന്തിയുമുണ്ട് ഏകാന്തതയില്‍ .
.പഴിചാരലുകളും വിഴുപ്പലക്കലുകളും ഇല്ലാതെ അവസാനിക്കുന്ന ഓരോ ബന്ധങ്ങളിലും ആണ്ടുകളുടെയോ പതിറ്റാണ്ടുകളുടെയോ മറുകരയില്‍ തെറ്റുകള്‍ക്ക് പരിഹാരം ചെയ്യാന്‍ ഒരു ഗംഗാ തീരo ബാക്കിയാവുന്നുണ്ട് .അതിശൈത്യത്തിലും എരിയുന്ന കനലെന്നോ മേടചൂടിലും കുളിരേകുന്ന മഞ്ഞു കണമെന്നോ പറയാവുന്ന നാളുകളും ..പ്രണയങ്ങള്‍ എന്നും കയറ്റിറക്കങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയാണ് ഏകാന്തത എന്നത് നാം എത്തിച്ചേരുന്ന ശാന്തിയുടെ സമതലമാണ് .അത് വിശ്വാസത്തിന്റെ കാറ്റടിക്കുന്ന തീരമാണ് .കയറ്റങ്ങളുടെ ആവേശമോ ഇറക്കങ്ങളുടെ വ്യാകുലതകാളോ അലട്ടാത്ത അല്ലെങ്കില്‍ ഭ്രമിപ്പിക്കാത്ത ഒരു ശാന്തി തീരം .ചുറ്റും പോട്ടിമുളയ്ക്കുന്നതും വാടി കൊഴിയുന്നതും നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ഏകാന്തത ..
ഏകാന്തത ഒരു പോരാട്ടമാവുന്നത് നമ്മോടു തന്നെയാണ് . മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോള്‍ പിനവിളികളെ കേട്ടില്ലെന്നു നടിക്കാതെ കൂടെ വിളിച്ചു കൈപിടിച്ച് മുന്നോട്ടു നടക്കാനുള്ള പോരാട്ടം .കുറ്റബോധം എന്ന കഴലില്‍ കുരുങ്ങുന്ന മുള്‍ ചെടിയെ അതും ഞാന്‍ വളര്‍ത്തിയ സ്വന്തമെന്ന ചിന്തയോടെ കൂടെ കൂട്ടാനുള്ള പോരാട്ടം .. ചവര്‍പ്പുകളത്രെയും കുടിച്ചു വറ്റിക്കുമ്പോഴും അടിയിലെവിടെയോ മധുരം ഉണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കാതെ വിശ്വസിക്കാനുള്ള പോരാട്ടം .....
